وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ( 128 ) واگر زنى از شوهر خويش بيم ناسازگارى يا رويگردانى داشته باشد ، بر آن دو گناهى نيست كه از راه صلح با يكديگر ، به آشتى گرايند كه سازش بهتر است . و [ لي ] بخل [ وبىگذشت بودن ] ، در نفوس ، حضور [ وغلبه ] دارد واگر نيكى كنيد وپرهيزگارى پيشه نماييد ، قطعاً خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است . ( 128 )